Bölüm 2: bölüm 2

Ves uyandığında, kahverengi saçlarını eliyle taradı ve neden yerde uyandığını merak etti.

“O… veri çipi!”

Ves, kendisini yere düşüren veri çipini bulmaya çalıştı. Hızlı bir aramadan sonra, sadece yanmış bir metal parçası ve diğer erimiş parçalar buldu. Çip, programlandığı şekilde kendini imha etmişti. Şaşkınlıkla, hala tertemiz durumda olan bilek iletişim cihazına bakıverdi.

“Bu çok garip. Bu çipi eritecek herhangi bir şey, iletişim cihazımı da eritmiş olmalıydı. Çip, tüm ısıyı iletişim cihazıma aktarmadan nasıl kendi kendine eriyebildi?”

Ves, arıza yapmasını bekleyerek dikkatlice iletişim cihazını çalıştırdı. Ancak, herhangi bir sorun olmadan çevrimiçi oldu. Menüyü inceledikten sonra, yeni bir program eklenmiş dışında hiçbir şeyin değişmediğini gördü.

Mech Tasarımcı Sistemi.

Adı bile övünme amaçlıydı. Mech tasarımı, mekanik, fizik, malzeme bilimi ve daha birçok alanda yıllarca süren eğitim gerektiren karmaşık bir disiplindi. Üniversiteden mezun olduktan sonra bile, bu alana yeni adım atmış sayılırdınız.

Bir mech tasarımcısının gerçek başarıya ulaşması için deneyim ve zekadan fazlası gerekiyordu. Tek bir uygulamanın birkaç dakika içinde basit bir tasarım yapabileceği düşüncesi Ves’i rahatsız etti. Böyle bir yazılımın varlığı, mech tasarımcısı olmak için harcadığı beş yılı değersizleştiriyordu.

Yine de… babası bu “Sistem”i ona bir neden için bırakmıştı. Ves, Ryncol’un bu gizemli uygulamayı nereden bulduğunu bilmiyordu. Daha fazla cevap alamayınca Ves, uygulamayı çalıştırmaya karar verdi.

[Mekanik Tasarımcı Sistemine hoş geldiniz. Lütfen yeni mekanik tasarımınızı yapın.]

Mesaj burada bitiyordu ve Ves’e devam etmesi için hiçbir şey bırakmıyordu. “Hepsi bu mu?”

[Derin tarama tamamlandı. Yeni kullanıcı Ves Larkinson kaydedildi. Hoş geldiniz paketi verildi.]

“Uh, başka bir şey yok mu?”

[Lütfen durumunuzu kontrol edin. Bu sayfayı görüntülemek için “Durum” deyin.

“Durum.”

[Durum]

Ad: Ves Larkinson

Meslek: Acemi Mech Tasarımcısı

Uzmanlık Alanları: Yok

Tasarım Puanı: 0

Özellikler

Güç: 0,6

Çeviklik: 0,7

Dayanıklılık: 0,6

Zeka: 1,2

Yaratıcılık: 0,3

Konsantrasyon: 0,9

Sinirsel Yetenek: F

Beceriler

[Montaj]: Acemi

[İşletme]: Çırak

[Bilgisayar Bilimleri]: Yetersiz

[Matematik]: Yetersiz

[Mekanik]: Çırak

[Metalurji]: Çırak

[Fizik]: Acemi

Değerlendirme: İşe yaramaz bir ezik.

“Hey, kime ezik diyorsun sen!?”

[Kullanıcı Ves Larksinson, hayatının yarısını boşa harcayarak nitelikli bir ezik olmuştur. Sık sık dikkatini dağıtan şeyler yüzünden geleceğe hazırlıklı değilsin. Borçlarını ödeyememen, beceriksizliğinin doğrudan bir sonucudur.]

Ves orta parmağını kaldırma dürtüsünü bastırmak zorunda kaldı. Bunun yerine, bu aptal Sisteme meydan okudu. “Kabul ediyorum, eskiden aptal bir çocuktum, ama kendimi düzelttim. Artık bir mekanik tasarımcıyım!”

[Bugün şanslı günün! Mekanik Tasarımcı Sistemi, bu galakside mekanik kategorisine giren herhangi bir makineyi tasarlamak için en gelişmiş araçtır. Yetkili kullanıcılar, bu Sistemin birçok aracını kullanarak hayal edilebilecek her türlü mekanik tasarımı sınırsız olarak yapabilirler.]

Kim böyle utanmazca övünmeye inanır ki? “Yani bin ton ağırlığında, mach 50 hızında ve ışık hızından bile daha hızlı seyahat edebilen bir şey yapabilir miyim?”

[Elbette kullanıcı, ancak bileşenlerini kendiniz tasarlamalı ve bunları uygulanabilir bir tasarıma entegre etmelisiniz. Tasarımı Sistem kullanarak üretmek isterseniz, Tasarım Puanları ile ifade edilen karşılık gelen enerji değerini takas etmeniz gerekecektir.

Bir yazılımın sadece enerji ile bir mekanik yaratabileceği fikri saçma geliyordu. “Bir mekanik üretmek için kaç Tasarım Puanı gerekiyor? Bu puanları ne kadar kolay kazanabilirim?”

[Ortalama bir mekanik, doğru bir şekilde üretilebilmesi için 1.445.645.313 Tasarım Puanı gerektirir. Mevcut özellik ve becerilerinizin kombinasyonunu hesaplıyoruz. Yeteneklerinizi tahmin ettikten sonra, günde ortalama 3,89 Tasarım Puanı kazanabilirsiniz.]

Ves kelimenin tam anlamıyla nutku tutuldu. Sistem yine dolaylı yoldan onu küçük düşürdü.

“Oldukça işe yaramaz görünüyorsun. Günde sadece dört DP kazanabiliyorsan, senden ne işim var ki?“

[…]

”Evet, ben de öyle düşünmüştüm.” Ves sessizce mırıldandı. Parmağı, bu işe yaramaz uygulamayı kapatmak için iletişim cihazının üzerinde duruyordu.

[Kullanıcı, lütfen programı henüz kapatmayın. Menüyü henüz keşfetmediniz ve hoş geldiniz paketini açmadınız.]

“Tamam, o zaman menüyü göster.”

[Mech Tasarımcı Sistemi Menüsü]

Durum

Tasarımcı

Görevler

Beceri Ağacı

Mağaza

Piyango

Envanter

“Kullanıcı, Acemi Mech Tasarımcı olarak ayrıcalıkların sınırlıdır. Şu anda Görevler, Mağaza ve Piyango menülerine erişimin yok.”

Ves önce Tasarımcı seçeneğine göz attı. Sistem, Ves’in öğrenciyken sık kullandığı popüler bir tasarım paketinden alınmış gibi görünen geniş bir holografik tasarım arayüzüne dönüştü. Sistemin bu sürümünde birçok ek özellik vardı, ancak Ves şu anda bunları keşfetme havasında değildi.

Beceri Ağacı daha da ayrıntılı bir şekilde açıldı ve panoramik bir görünüm aldı. En temel beceriler en üstte yer alıyordu. En temel alanlar olan mekanik ve matematik ile başlıyordu. Bunların altında, sonsuza kadar uzanıyor gibi görünen bir dizi alt beceri yer alıyordu. Sanat yargısı gibi çok çeşitli becerileri geliştirebiliyordu.

Bu Beceri Ağacı tek başına bile çok fantastik ve gerçek dışı görünüyordu. Bir düğmeye basarak nasıl biri kendini geliştirebilirdi? Becerilerini geliştirmek için tek yapması gereken, birkaç Tasarım Puanı harcamaktı.

Sistemin mevcut becerilerini oldukça doğru bir şekilde haritalandırması oldukça tuhaftı. Ves, yargısını şimdilik sakladı. Babasının, bu absürt yazılımı ona vermek için ikna edici bir nedeni olmalıydı. Ves, Sistemi bir fantezi ürünü olarak görmeyi reddetti.

En son envanteri açtı. Gerçek dünyada bulunan eşyaları saklayamadığı ve çıkaramadığı dışında, tipik bir oyun arayüzüne benziyordu. Envanterde çoğunlukla tasarımlar ve diğer sanal içerikler saklanıyordu, ancak daha sonra gerçek eşyaları da saklama seçeneği sunuluyordu.

Doğal olarak, envanterinde hiçbir tasarım yoktu, ancak çeşitli sekmesinde övülen hoş geldin paketini buldu. Merakla parmağıyla dokundu.

Holografik kutu, ucuz çevrimiçi oyunlarda yaygın olan sahte kutlama fanfaresi eşliğinde neşeyle açıldı. Önünde üç siluet belirdi ve bu Sisteme şüpheyle yaklaşmasına rağmen beklentisini biraz olsun artırdı.

[Tebrikler, 10 Tasarım Puanı kazandınız. Lütfen bunları iyi harcayın.]

“Sadece on sefil Tasarım Puanı mı?” Ves sinirlenerek sordu.

Önceki menüleri inceleyerek, 10 Tasarım Puanının Sistem için sadece bir kuruş değerinde olduğunu öğrendi. Bu miktarla ne özelliklerini artırabilir ne de becerilerini geliştirebilirdi. Bu cüzi miktar sadece bir soda almaya yetiyordu.

Ardından bir sonraki siluete tıkladı ve üç bakır piyango bileti ortaya çıktı. Bu biletlerle, sistemin en düşük dereceli piyango çekilişinden üç ödül çekebilirdi.

Ves bir bileti etkinleştirdiğinde, Piyango sayfası bir ödül çarkı gösterdi. Çarkı şüpheyle izledikten sonra, koluyla bir kolu çekerek büyük nesneyi çevirdi.

[Bakır piyango biletinizden ödül çekemediniz. Lütfen tekrar çekin.]

[Bakır piyango biletinizden ödül çekemediniz. Lütfen tekrar çekin.]

[Bakır piyango biletinizden ödül çekemediniz. Lütfen tekrar çekin.]

“Gerçekten mi, marketten aldığım piyango biletleri bile bu kadar cimri değil.”

Piyango biletlerini tükettikten sonra, Sistemin son hediyesi ortaya çıktı. Siluet kayboldu ve küçük bir mekanik kedi ortaya çıktı.

Hologramda gösterilen evcil hayvan, galaktik ağda bulunan diğer yapay zekalardan farklı görünmüyordu. Galaksideki küçük kızlar arasında popüler olan bu sanal evcil hayvanlar, gerçek bir hayvana bakmanın zahmeti olmadan arkadaşlık ve eğlence sunuyordu.

“Demek bana sanal bir kedi aldın. Aman ne güzel.”

[Yanılıyorsunuz kullanıcı. Bu altın sınıf yardımcı arkadaş, hoş geldiniz paketinden çok nadir rastlanan bir rastgele çekilişle kazanılmıştır. Yeni mücevher kedinizi aldığınız için tebrikler.]

Ves’in önündeki yaratık hareket etti. Holografik arayüz karardı ve mekanik kedinin görüntüsü parladı.

Kedi yere duyulabilir bir sesle düştü. Ves, Sistemin onu kandırdığını düşünürken, kedi miyavladı ve gerçek vücuduyla bacağını fiziksel olarak okşadı.

“Ne?”

Bu olamazdı. Kedi gerçek gibi hissediliyordu. Ves eğildi, ellerini kedinin hafif metal kabuğunun etrafına koydu ve onu yüzünün önüne kaldırdı. Ves, kedinin görünüşünü incelerken, kedi yeni sahibine bakarak sorgulayıcı bir şekilde mırıldandı.

İletişim cihazı sadece basit bir modeldi. Premium modellerde bulunan gelişmiş mikro üretim seçeneklerine sahip değildi.

İletişim cihazı bir gecede premium modele dönüşse bile, sivrisinekten daha büyük bir mekanik hayvan üretmek imkansızdı. İletişim cihazı gerekli malzemeleri depolayamazdı. Kedinin nasıl ortaya çıktığını kim bilebilirdi ki? Sistemin işleyişi zaten gerçekliğin sınırlarını aşmıştı.

[Şaşırmayın kullanıcılar. Mekikler için nihai tasarım aracı olan Mech Designer System, [REDACTED]’ı kullanarak, mağazada takas ettiğiniz herhangi bir tasarımı veya öğeyi Tasarım Puanları karşılığında anında üretebilir.]

Ves’in babasının ona inanılmaz bir yazılım bıraktığı ancak şimdi anlaşılıyordu. Şu ana kadar çok az şey anlamış olsa da, bu Sistemi yaratan kişinin en gelişmiş insan bilim adamlarından bile ışık yılları önde olduğundan oldukça emindi. Sistemin bazı büyük sırları sakladığını, hatta bazılarının uzaylı teknolojileriyle ilgili olabileceğini tahmin ediyordu.

Bu sorular Ves’in küçük kafasının çok ötesindeydi, bu yüzden şimdilik bir kenara bıraktı. Daha acil sorunları vardı.

“Bu kedi biraz sevimli.” Ves, mekanik yaratığın kafasını okşarken dedi. “Okşamak ve sarılmak dışında başka bir şey yapması gerekmiyor mu?”

[Durumunu görmek için mücevher kedisine odaklan.]

[Evcil Hayvan Durumu]

Adı: Yok

Sahibi: Ves Larkinson

Rütbe: Altın [Özel]

Seviye: 1

Beceriler

[Mücevher Salgısı I]

“Mücevher Salgısı ne tür bir beceri?”

“Daha fazla ayrıntı görmek için beceriye odaklan.”

[Mücevher Salgılama]

Düşük değerli malzemeleri elle emerek, sindirerek ve salgılayarak daha yüksek değerli nadir mücevherlere dönüştürme yeteneği. Bu mücevherler, tasarımlarına dahil edilen tüm mekaniklere rastgele faydalar sağlar. Bazı hammaddeler, elde edilen mücevherlerin sağlayabileceği faydalar açısından daha önemlidir.

Ves’in açıklamayı anlaması yarım dakika sürdü. Anladığı kadarıyla, bu kedi mineralleri yiyip sindirerek mücevher haline getiriyordu. Bu mücevherler, etkilerine bağlı olarak oldukça değerli olmalıydı. Bu parlak mücevherleri satarsa hızlı para kazanabilir.

[Mücevher kedisini fazla abartma. Seviye 1’de, evcil hayvan haftada sadece bir mücevher salgılayabilir.

Ves hayal kırıklığıyla iç geçirdi. Kedi yumuşak pençesiyle burnuna dokundu.

“Eh, eskisinden daha iyiyim, şikayet edecek bir şey yok. Sana gelince, sana Lucky diyeceğim, çünkü benim uğurum olacağını umuyorum.”

Mekanik kedi sevimli bir şekilde miyavlayarak cevap verdi, yapay zekasının en azından bir tür düşük bilinç seviyesine sahip olduğunu gösterdi.

Ves atölyesinin dolaplarını aradı ve bir yığın gevşek cevher topladı. Bu rastgele malzemeler muhtemelen önceki sahibi tarafından bırakılmıştı ve babası ikinci el olarak satın aldığında temizleme zahmetine girmedi.

Ves baş büyüklüğünde bir parça aldı ve küçük kedi fizik kurallarını açıkça ihlal ederek bir şekilde hepsini yutmayı başardı. Normal bir mekanik kedinin kedi büyüklüğündeki karnına bu kadar malzeme sığması imkansızdı.

“Tamam, bu da imkansızlar listesine eklenecek başka bir tuhaf şey. Bu mucizeler üzerinde kafa yormamın bir faydası yok. Önce para sorunumu halletmeliyim.”

Ves kediyi bıraktı ve onu atölyeyi tek başına keşfetmeye bıraktı. Masasına yaklaştı ve araştırma yapmak için bilgisayar terminalini açtı.

Atölyesindeki makinelerin kılavuzlarını kısaca gözden geçirdi. Bunların temel ama güvenilir modeller olduğunu ve öğrenimi sırasında kullandıklarından çok da farklı olmadığını gördü.

Ardından, kamu pazarlarında mekaniklerin, parçaların ve hammaddelerin fiyatlarını kontrol etti. Cloudy Curtain, herhangi bir endüstriden çok renkli bulutlarıyla ünlü, sıradan ve sıkıcı bir yerleşim gezegeniydi, bu nedenle mekanik pazarı da zayıftı.

Ves, ürünlerini satılabilir bir pazara satmak istiyorsa, Bright Republic’in kalbinde yer alan daha büyük ticaret merkezlerine erişim sağlaması gerekiyordu. Ancak bunu yapabilecek nitelikte kimse yoktu. Ves’in hem itibarı hem de geçmişi yoktu. Erişim sağlasa bile, mekanik üretmek için gerekli hammaddeleri satın alacak sermayesi yoktu.

“Para kazanmak için para gerekir.”

Bu, üniversitede öğrendiği en önemli derslerden biriydi. Şaşırtıcı bir şekilde, işletme derslerinde oldukça başarılıydı. Ves bu başarısını, hedeflerine olan bağlılığına borçluydu. Derslerin sadece basit matematik içermesi de yardımcı olmuştu.

Yarım günlük araştırmanın ardından, Ves yeni girişiminin uygulanabilirliği konusunda daha net bir fikir edindi.

Fiziksel bir ürün üretmekten vazgeçti. Mech tasarımı, mech özelleştirme veya mech üretimi alanlarına girmek için önemli miktarda sermaye gerekiyordu. En az birkaç milyon krediye ihtiyacı vardı.

Hizmetlerini gerçekçi bir şekilde sunabileceği tek ekonomik olarak uygun pazar, mekanik onarım ve bakım alanıydı. Ancak atölyesi ölçek olarak sınırlıydı ve bir itibarı olmadan müşteri çekebileceğinden şüpheliydi.

Ön yatırım gerektirmeyen, giriş engeli düşük bir pazarda başlamak zorundaydı. Ves, terminalindeki oyun bölümüne pes etmiş bir ifadeyle baktı.

IRON SPIRIT – Galaksideki en özel galaktik mekanik simülatörü!

Iron Spirit, piyasadaki en çok oynanan çevrimiçi oyun değildi. Ancak, e-spor yayınları çok geniş bir izleyici kitlesi çekerek oyunun büyük ve çeşitli bir içerik üreticisi pazarı oluşturmasını sağladı.

Oyunun başarısının nedeni, gerçekliğe bağlılığına bağlanabilir. Iron Spirit, gerçekliği o kadar iyi taklit ediyordu ki, oyuncular mech’leri kullanmak için pahalı simülasyon podları satın almak veya kiralamak zorundaydı. Bu, oyuncu tabanını gerçek mech savaşlarına iyi bir simülasyon görevi gören elit bir kulübe dönüştürdü.

BSBH Corporation, gerçekçilik ilkesine o kadar bağlıydı ki, sanal mech’leri simüle edilmiş ekosisteminde gerçekçi bir şekilde üretilmek zorundaydı. Sadece ana akım mech modelleri hazır olarak satın alınabiliyordu.

Oyundaki gerçek yüksek performanslı mech’ler, altın, sanal para birimi veya gerçek kredilerle satılabilen özelleştirilmiş veya orijinal tasarımlardı. Sanal bir mech’i pilotlamak gibi, Iron Spirit tasarımcılarının güçlü olmasını gerektirmiyordu, bu nedenle Ves gibi ortalama bir norm bile sanal pazara girebiliyordu.

Ves, oyuna bir mekanik tasarımcı hesabı açtığında birkaç engelle karşılaştı. 800 parlak kredi tutarında bir kayıt ücreti ödemek zorundaydı. Bu, kalan birikiminin yarısından fazlasını silip süpürdü.

Oyun hesabı onaylandığında, başka bir engelle karşılaştı. Mevcut tasarımları özelleştirmek için sözde sanal lisans satın almak gerekiyordu. En ucuz parçaların lisansları 10.000 kredi civarında başlarken, en eski 1 yıldızlı mekaniklerin lisansları 100.000 kredi değerindeydi.

“Lisans ücretlerini unutmakla ne kadar aptalım.”

BSBH, sanal mekanik pazarının berbat tasarımlarla dolup taşmasını istemiyordu.